فصل دوم - راه‌هاي ثبوت زنا در دادگاه‌ (ماده 68 الی 81)

ماده ۶۸

هر گاه مرد يا زني در چهار بار نزد حاکم اقرار به زنا کند محکوم به حد زنا خواهد شد و اگر کمتر از چهار بار اقرار نمايد تعزير مي‌شود.

ماده ۶۹

اقرار در صورتي نافذ است که اقرارکننده داراي اوصاف بلوغ‌، عقل‌، اختيار و قصد باشد.

ماده ۷۰

اقرار بايد صريح يا به طوري ظاهر باشد که احتمال عقلايي خلاف در آن داده نشود.

ماده ۷۱

هر گاه کسي اقرار به زنا کند و بعد انکار نمايد در صورتي که اقرار به زنايي باشد که موجب قتل يا رجم است با انکار بعدي حد رجم و قتل ساقط مي‌شود، در غير اين صورت با انکار بعد از اقرار حد ساقط نمي‌شود.

ماده ۷۲

هر گاه کسي به زنايي که موجب حد است اقرار کند و بعد توبه نمايد، قاضي مي‌تواند تقاضاي عفو او را از ولي امر بنمايد و يا حد را بر او جاري نمايد.

ماده ۷۳

زني که همسر ندارد به صرف باردار شدن مورد حد قرار نمي‌گيرد، مگر آن که زناي او با يکي از راه‌هاي مذکور در اين قانون ثابت شود.

ماده ۷۴

زنا چه موجب حد جلد باشد و چه موجب حد رجم، با شهادت چهار مرد عادل يا سه مرد عادل و دو زن عادل ثابت مي‌شود.

ماده ۷۵

در صورتي که زنا فقط موجب حد جلد باشد به شهادت دو مرد عادل همراه با چهار زن عادل نيز ثابت مي‌شود.

ماده ۷۶

شهادت زنان به تنهايي يا به انضمام شهادت يک مرد عادل زنا را ثابت نمي‌کند بلکه در مورد شهود مذکور حد قذف طبق احکام قذف جاري مي‌شود.

ماده ۷۷

شهادت شهود بايد روشن و بدون ابهام و مستند به مشاهده باشد و شهادت حدسي معتبر نيست‌.

ماده ۷۸

هرگاه شهود خصوصيات مورد شهادت را بيان کنند اين خصوصيات بايد از لحاظ زمان و مکان و مانند آن‌ها اختلاف نداشته ‌باشند. در صورت اختلاف بين شهود علاوه بر اين که زنا ثابت نمي‌شود شهود نيز به حد قذف محکوم مي‌گردند.

ماده ۷۹

شهود بايد بدون فاصله‌ي زماني يکي پس از ديگري شهادت دهند، اگر بعضي از شهود شهادت بدهند و بعضي ديگر بلافاصله براي اداي شهادت حضور پيدا نکنند، يا شهادت ندهند زنا ثابت نمي‌شود، در اين صورت شهادت‌دهنده مورد حد قذف قرار مي‌گيرد.

ماده ۸۰

حد زنا جز در موارد مذکور در مواد آتي بايد فوراً جاري گردد.

ماده ۸۱

هرگاه زن يا مرد زاني قبل از اقامه شهادت توبه نمايد، حد از او ساقط مي‌شود و اگر بعد از اقامه شهادت توبه کند حد ساقط ‌نمي‌شود.