فصل اول - تعريف و موجبات حد زنا (ماده 63 الی 67)

ماده ۶۳

زنا عبارت است از جماع مرد با زني که بر او ذاتاً حرام است گرچه در دبر باشد، در غير موارد وطي به شبهه‌.

ماده ۶۴

زنا در صورتي موجب حد مي‌شود که زاني يا زانيه بالغ و عاقل و مختار بوده و به حکم و موضوع آن نيز آگاه باشد.

ماده ۶۵

هرگاه زن يا مردي حرام بودن جماع با ديگري را بداند و طرف مقابل از اين امر آگاه نباشد و گمان کند ارتکاب اين عمل براي او جايز است فقط طرفي که آگاه بوده است محکوم به حد زنا مي‌شود.

ماده ۶۶

هرگاه مرد يا زني که با هم جماع نموده‌اند ادعاي اشتباه و ناآگاهي کند در صورتي که احتمال صدق مدعي داده شود، ادعاي‌ مذکور بدون شاهد و سوگند پذيرفته مي‌شود و حد ساقط مي‌گردد.

ماده ۶۷

هرگاه زاني يا زانيه ادعا کند که به زنا اکراه شده است‌، ادعاي او در صورتي که يقين برخلاف آن نباشد قبول مي‌شود.