باب هشتم - اجتماع‌ سبب ‌و مباشر يا اجتماع ‌چند سبب (ماده 363 الی 366)

ماده ۳۶۳

در صورت اجتماع مباشر و سبب در جنايت، مباشر ضامن است مگر اين که سبب اقوي از مباشر باشد.

ماده ۳۶۴

هر گاه دو نفر عدواناً در وقوع جنايتي به نحو سبب دخالت داشته باشند کسي که تأثير کار او در وقوع جنايت قبل از تأثير سبب ديگري باشد ضامن خواهد بود مانند آن که يکي از آن دو نفر چاهي حفر نمايد و ديگري سنگي را در کنار آن قرار دهد و عابر به سبب برخورد با سنگ به چاه افتد، کسي که سنگ را گذارده ضامن است و چيزي به عهده‌ي حفرکننده نيست و اگر عمل يکي از آن دو عدواني و ديگري غيرعدواني باشد فقط شخص متعدي ضامن خواهد بود.

ماده ۳۶۵

هر گاه چند نفر با هم سبب آسيب يا خسارتي شوند به طور تساوي عهده‌دار خسارت خواهند بود.

ماده ۳۶۶

هر گاه بر اثر ايجاد سببي دو نفر تصادم کنند و به علت تصادم کشته شوند يا آسيب ببينند سبب ضامن خواهد بود.