باب پنجم - قذف‌ (ماده ۱۳۹ الی 164)

ماده ۱۳۹

قذف نسبت دادن زنا يا لواط است به شخص ديگري‌.

ماده ۱۴۰

حد قدف براي قذف‌کننده مرد يا زن هشتاد تازيانه است‌.

تبصره ۱: اجراي حد قذف منوط به مطالبه مقذوف است‌.

تبصره ۲: هر گاه کسي امري غير از زنا يا لواط‌، مانند مساحقه و ساير کارهاي حرام را به شخصي نسبت دهد به شلاق تا ۷۴ ضربه ‌محکوم خواهد شد.

ماده ۱۴۱

قذف بايد روشن و بدون ابهام بوده و نسبت‌دهنده به معناي لفظ آگاه باشد، گرچه شنونده معناي آن را نداند.

ماده ۱۴۲

هرگاه کسي به فرزند مشروع خود بگويد تو فرزند من نيستي‌، محکوم به حد قذف مي‌شود. همچنين اگر کسي به فرزند مشروع ديگري بگويد تو فرزند او نيستي‌، محکوم به حد قذف خواهد شد.

تبصره: در موارد ماده فوق هرگاه قرينه‌اي در بين باشد که منظور، قذف نيست حد ثابت نمي‌شود.

ماده ۱۴۳

هر گاه کسي به شخصي بگويد که تو با فلان زن زنا کرده‌اي يا با فلان مرد لواط نموده‌اي نسبت به مخاطب قذف خواهد بود و گوينده محکوم به حد قذف مي‌شود.

ماده ۱۴۴

هر گاه کسي به قصد نسبت دادن زنا به شخصي مثلاً چنين گويد (زن‌قحبه‌) يا خواهرقحبه يا مادرقحبه‌، نسبت به کسي که زنا را به او نسبت داده است محکوم به حد قذف مي‌شود و نسبت به مخاطب که به واسطه‌ي اين دشنام اذيت شده است تا ۷۴ ضربه شلاق تعزير مي‌شود.

ماده ۱۴۵

هر دشنامي که باعث اذيت شنونده شود و دلالت بر قذف نکند مانند اين که کسي به زنش بگويد تو باکره نبودي‌، موجب‌ محکوميت گوينده به شلاق تا ۷۴ ضربه مي‌شود.

ماده ۱۴۶

قذف در مواردي موجب حد مي‌شود که قذف‌کننده بالغ و عاقل و مختار و داراي قصد باشد و قذف شونده نيز بالغ و عاقل و مسلمان و عفيف باشد. در صورتي که قذف‌کننده و يا قذف ‌شونده فاقد يکي از اوصاف فوق باشند حد ثابت نمي‌شود.

ماده ۱۴۷

هر گاه نابالغ مميز کسي را قذف کند به نظر حاکم تأديب مي‌شود و هر گاه يک فرد بالغ و عاقل شخص نابالغ يا غيرمسلمان را قذف کند تا ۷۴ ضربه شلاق تعزير مي‌شود.

ماده ۱۴۸

اگر قذف‌شونده به آن چه به او نسبت داده شده است تظاهر نمايد قذف‌کننده حد و تعزير ندارد.

ماده ۱۴۹

هر گاه خويشاوندان يکديگر را قذف کنند محکوم به حد مي‌شوند.

تبصره: اگر پدر يا جد پدري فرزندش را قذف کند تعزير مي‌شود.

ماده ۱۵۰

هر گاه مردي همسر متوفي خود را قذف کند و آن زن جز فرزند همان مرد وارثي نداشته باشد حد ثابت نمي‌شود. اما اگر آن زن‌ وارثي غير از فرزند همان مرد داشته باشد، حد ثابت مي‌شود.

ماده ۱۵۱

هر گاه شخصي چند نفر را به طور جداگانه قذف کند در برابر قذف هر يک جداگانه حد بر او جاري مي‌شود خواه همگي با هم ‌مطالبه حد کنند، خواه به طور جداگانه‌.

ماده ۱۵۲

هر گاه شخصي چند نفر را به يک لفظ قذف نمايد اگر هر کدام از آن‌ها جداگانه خواهان حد شوند براي قذف هر يک از آن‌ها حد جداگانه‌اي جاري مي‌گردد ولي اگر با هم خواهان حد شوند فقط يک حد ثابت مي‌شود.

ماده ۱۵۳

قذف با دو بار اقرار يا با شهادت دو مرد عادل اثبات مي‌شود.

ماده ۱۵۴

اقرار در صورتي نافذ است که اقرارکننده بالغ و عاقل و مختار و داراي قصد باشد.

ماده ۱۵۵

تازيانه بر روي لباس متعارف و به طور متوسط زده مي‌شود.

ماده ۱۵۶

تازيانه را نبايد به سر و صورت و عورت قذف‌کننده زد.

ماده ۱۵۷

هر گاه کسي چند بار اشخاص را قذف کند و بعد از هر بار حد بر او جاري شود در مرتبه چهارم کشته مي‌شود.

ماده ۱۵۸

هر گاه قذف‌کننده بعد از اجراي حد بگويد آنچه گفتم حق بود تا ۷۴ ضربه شلاق تعزير مي‌شود.

ماده ۱۵۹

هر گاه يک نفر را چند بار به يک سبب مانند زنا قذف کند فقط يک حد ثابت مي‌شود.

ماده ۱۶۰

هر گاه يک نفر را به چند سبب مانند زنا و لواط قذف کند چند حد ثابت مي‌شود.

ماده ۱۶۱

حد قذف در موارد زير ساقط مي‌شود:

۱- هر گاه قذف‌شونده‌، قذف‌کننده را تصديق نمايد.

۲- هر گاه شهود با نصاب معتبر آن به چيزي که مورد قذف است شهادت دهند.

۳- هر گاه قذف‌شونده يا همه ورثه او قذف‌کننده را عفو نمايند.

۴- هر گاه مردي زنش را پس از قذف لعان کند.

ماده ۱۶۲

هر گاه دو نفر يکديگر را قذف کنند خواه قذف آن‌ها همانند و خواه مختلف باشد حد ساقط و هر يک تا ۷۴ ضربه شلاق تعزير مي‌شوند.

ماده ۱۶۳

حد قذف اگر اجرا يا عفو نشود به وراث منتقل مي‌گردد.

ماده ۱۶۴

حق مطالبه حد قذف به همه وارثان به جز زن و شوهر منتقل مي‌شود و هر يک از ورثه مي‌توانند آن را مطالبه کنند هر چند ديگران عفو کرده باشند.